|
از وظایف مربیان و مبلغان دینی آشناسازی افراد با قرآن و معارف اسلامی است.قرآن تنها کتاب آسمانی تحریف نشده که به زبان خود در آیات مختلف اینگونه وصف شده است.«...این کتاب (قرآن عظیم) را فرستادیم تا حقیقت هرچیز را روشن کند و برای مسلمین هدایت و رحمت و بشارت باشد.»(نحل 89). بنابراین آنچه مسلم است این نکته می باشد که امام علی (علیه السلام ) می فرمایند:« اهل قرآن ،اهل خدا و خاصان درگاه اویند.»(غرر الحکم باب ق )و در بابی دیگر می فرمایند:«قرآن همان ناصح خیرخواه که ناخالصی ندارد و راهنمایی که گمراه نمی کند و داستان سرایی که دروغ نمی گوید. بدان چنگ زنید و نصیحتش را بپذیرید، حلالش را حلال و حرامش را حرام بدانید و به واجباتش عمل کنید» و در یک جمله ی دیگر چنین می فرمایند: «قرآن برای خواندن و دعوت مردم کافی است»و در مقام انس با قرآن می فرمایند : «کسی که به خواندن قرآن و تلاوت آن انس گیرد، جدایی برادران و دوستان او را به وحشت نیاندازد»(همان منبع). باز در نهج البلاغه در بعضی از خطبه هایی که جمع آوری شده در مورد قرآن سفارش می فرمایند. در این نوشتار سعی بر این است که راهکارهای ایجاد انس با قرآن کریم به عنوان یک مقوله ی تربیتی متناسب با سن افراد تقسیم بندی نماییم. تا کارکردهای والای این کتاب انسان ساز، هرچه بیشتر در متن زندگی ما وارد شود.متولیان این امر اول خود والدین می باشند. سپس مربیان تعلیم و تربیت رسمی (آموزش و پرورش) و سازمان های مجری طرح آموزش و خصوصاً سازمان های صنعتی و خدماتی برای کارکنان و در نهایت اعضای فرهنگی شهرها و روستاها و...) که ملاک الگو شدن آنان برای افرادبسیار مهم و حساس است و به قول شاعر :
ذات نایافته از هستی بخش کی تواند که شود هستی بخش
|